باز این چه شورش است که در خلق عالم است : محتشم کاشانی

هیئت حیدری دربفین کاشان

باز این چه شورش است که در خلق عالم است

باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است

باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین

بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است

این صبح تیره باز دمید از کجا کزو

کار جهان و خلق جهان جمله در هم است

هیئت حیدری درب فین کاشان

ادامه نوشته

کمال‌الدین علی محتشم کاشانی

مُحتَشَم کاشانی (۹۰۵ ه.ق در کاشان - ۹۹۶ ه.ق در کاشان) شاعر پارسی‌گوی

سدهٔ دهم هجری و هم‌ دوره با پادشاهی شاه طهماسب یکم صفوی بود.

شغل اصلی محتشم بزازی و شَعربافی بود و تمام عمر خود را در کاشان زیست.

محتشم از مهمترین شاعران مرثیه‌سرای شیعه است.

کمال‌الدین علی محتشم کاشانی دارای لقب شمس الشعرای کاشانی

 شاعر ایرانی در آغاز سده ده هجری و هم دوره با پادشاهی

 شاه طهماسب صفوی در کاشان زاده شد، بیشتر دوران‌زندگی خود

را در این شهر گذراند و در همین شهر هم در ربیع‌الاول سال ۹۹۶ هجری

درگذشت و محل دفن او بعدها مورداحترام مردم قرار گرفت.

نام پدرش خواجه میراحمد بود.

ترکیب‌بند «باز این چه شورش است که در خلق عالم است»

معروف‌ترین مرثیه برای کشتگان واقعه کربلا در ادبیات فارسی است.

محتشم در کاشان درگذشت و آرامگاه وی در این شهر

- واقع در محله محتشم - زیارتگاه عموم است.

هیئت حیدری دربفین کاشان  هیئت حیدری دربفین کاشان

با این چه شورش است که در خلق عالم است ...

باز این چه شورش است که در خلق عالم است

باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است

باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین

بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است

این صبح تیره باز دمید از کجا کزو

کار جهان و خلق جهان جمله در هم است

گویا طلوع می‌کند از مغرب آفتاب

کاشوب در تمامی ذرات عالم است

گر خوانمش قیامت دنیا بعید نیست

این رستخیز عام که نامش محرم است

در بارگاه قدس که جای ملال نیست

سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است

جن و ملک بر آدمیان نوحه می‌کنند

گویا عزای اشرف اولاد آدم است

خورشید آسمان و زمین نور مشرقین

پروردهٔ کنار رسول خدا حسین